Gisteren:

… wilde ik een fotoshoot met mezelf doen om mijn nieuwe kapsel te showen.
… was ik van plan om mijn kamer weer eens goed schoon te maken.
… had ik zin in het verjaardagsfeestje van een vriendin die avond.
… voelde ik me steeds slechter naarmate de dag vorderde.
… heb ik ontdekt dat ik deze maand het SyFy kanaal kan kijken.
… voelde ik me heel nostalgisch met al die series van vroegâh.
… bleef ik toch maar thuis en ging ik niet naar het feestje omdat ik me zo klote voelde.
… heb ik de hele avond SyFy gekeken.
… nam ik me voor om vandaag wat energieker te zijn.

In andere woorden: mijn vrijdag was niet echt geweldig. Maar ja, zo’n baaldag tussendoor kan best. Vandaag voel ik me gelukkig al wat beter: ik heb mijn kamer opgeruimd, schoongemaakt en de stofzuiger is ook weer bezig geweest. Ik zit nu lekker aan een schoon bureau, ook al zit ik er aan te denken om het weer opnieuw in te delen want erg overzichtelijk is het niet.

Mijn to-do lijstje groeit met de dag; nieuwe ideeën die in me opkomen om mijn dagen in te vullen blijven maar komen. Hoe ga ik het aanpakken? Hoe krijg ik alle ideeën gedaan zonder dat ik mijn dagen helemaal vol plan?

Dat is een zorg voor morgen. Voor nu duik ik lekker mijn warme bedje in en ga ik me verdiepen in een boek. Of in slaap vallen. Dat kan natuurlijk ook.

Stel je voor: je wordt op een ochtend wakker met een nerveus gevoel in je buik die je niet kan verklaren behalve dan een droom die je die nacht hebt gehad. In die droom zag je jezelf in een vliegtuig stappen om helemaal alleen op reis te gaan en de wereld te bekijken. Als je dan ook nog eens door die droom vliegtickets gaat bekijken en op zoek gaat naar een goedkope verblijfplek dan weet je het eigenlijk al: mijn droom gaat werkelijkheid worden.

Zo gebeurde het dat ik bijna vanuit het niets 4 dagen Barcelona had gepland en geboekt. Nerveus was ik zeker en ook wel een klein beetje bang, maar het was iets dat ik al een hele tijd wilde doen. Eigenlijk had ik een solo-trip naar Parijs al helemaal gepland, maar toch koos ik voor mijn allereerste vakantie alleen voor Barcelona. Toen ik er in de zomer van 2008 even was met mijn ouders en een vriend wist ik al dat ik nog lang niet alles had gezien wat ik wilde zien. Dus, Barcelona.

En het was de beste keuze. In 4 dagen tijd heb ik de meesterwerken van Antoni Gaudi gezien; heb ik kilometers en kilometers gelopen; heb ik ont-zet-tend veel foto’s gemaakt en veel te veel Starbucks gedronken. Ik verbleef in een ontzettend schattige Bed & Breakfast op 10 minuten loop afstand van de Sagrada Familia wat me heel goed uit kwam; zo kon ik naar het park lopen en daar op een bankje zitten met de mooie kerk als uitzicht. Met een Starbucks koffie erbij was het plaatje helemaal compleet.

Ik kan het zeker aanraden aan iedereen die er ooit aan heeft gedacht om alleen op vakantie te gaan. Gewoon doen! Het is een geweldige ervaring die je echt zelf mee moet maken. Bedenk je maar eens: je hoeft je dagen niet in te plannen en kan gewoon lekker doen wat je wilt. Heerlijk, toch? Ik weet dat ik er ontzettend van heb genoten en het is zeker voor herhaling vatbaar. Volgende keer wordt Parijs!

En dan nu, een paar fotootjes.

Het was weer eens tijd voor een nieuw uiterlijk. Ik had meerdere thema’s gedownload en geprobeerd, maar geen enkele daarvan vond ik bij mij passen. Dan maar zelf klungelen met de CSS en de Default Theme van Wordpress aanpassen. Het is best wel goed gelukt al zeg ik het zelf. Wat vind je ervan?

Ik zou nu eigenlijk bezig moeten zijn met de website van het bedrijf, maar die is al zo goed als af; het enige dat ik nog hoef te doen is foto’s uitzoeken, bewerken en erop gooien. Laat ik daar nou net even geen zin in hebben.

Dus gooi ik maar even een klein stukje online. Veel te melden heb ik niet – je hebt nog een verhaal en foto’s van Barcelona van me te goed, maar dat komt later deze week wel. Ook daarvoor moet ik door al mijn foto’s spitten om de beste uit te kiezen en die dan te bewerken voor ik ze laat zien. Deze week staat in ieder geval in het teken van oude foto’s uitzoeken, want ik ben ook bezig om een online portfolio aan te maken.

Ik ga een geheimpje met je delen – ik ben al een tijdje bezig om een website te maken waar ik al mijn tijd ga besteden aan het schrijven van verhalen en het maken van mooie foto’s. In andere woorden: een portfolio. Ik ben er nog steeds mee bezig, moet nog pagina’s maken en daar dan leuke verhaaltjes in zetten, maar het is wel online. Wil je een sneak peek?

Wanneer het voor mijn gevoel af is (voor zover het af kan zijn voor een portfolio…) laat ik het natuurlijk weten en link ik je naar de desbetreffende websites. Wat je er kan vinden wanneer het af is? Een Engelstalige blog met verhalen over mijn schrijven en fotografie en natuurlijk foto’s. Ik ga nergens heen, trouwens; ik blijf ook gewoon lekker hier op aemenblack.com en ik blijf hier ook foto’s delen, maar dit is meer persoonlijk. Op het Engelstalige blog ga ik me toch meer richten op mijn carrière.

The universe works in mysterious ways… Nu ik doelgericht bezig ben met het werken aan mijn portfolio krijg ik opeens een aantal aanvragen voor fotoshoots. Die moeten nog ingepland worden en ik moet nog even op zoek naar een goede locatie, maar ik heb tenminste een styliste! Ze was er heel enthousiast over toen ik haar vroeg of ze met me wilde werken, dus dat komt helemaal goed. Samen met haar heb ik een aantal shoots die ik mijn hoofd heb besproken en ze kwam meteen met allemaal goede ideeën – nog geen shoot samen gedaan, maar wel al goede team work!

Ik ga het de aankomende paar dagen in ieder geval druk krijgen met mijn portfolio – uit alle foto’s die ik in de laatste paar jaar heb gemaakt moet ik een aantal uitzoeken om online te zetten. En daarnaast moet ik even heel goed gaan nadenken over de aankomende shoots (locatie, stijl, etc). Oh ja, en het belangrijkste: de prijs voor een shoot. Wat is een redelijke prijs? Ik heb nog nooit een betaalde shoot gedaan, bood vriendinnen gewoon aan om foto’s van hen te maken, dus nu vraag ik mezelf af wat ik moet vragen. Het is me al gevraagd, maar ik heb er geen antwoord op kunnen geven. Even goed nadenken, vragen bij vrienden die ook aan fotografie doen en even zoeken op het internet is in ieder geval een goed begin.

Het uitzicht over Barcelona vanaf Montjuïc.

Zonder dat ik het hier ook maar heb laten weten ben ik afgelopen week naar Barcelona geweest voor 4 dagen. Helemaal alleen liep ik kilometers door de mooie stad waardoor ik nu een mega blaar onder mijn linkervoet heb. (En waarom niet onder m’n rechtervoet? Geen idee…) Het was even wennen om helemaal alleen op vakantie te zijn, maar ik heb me ontzettend goed vermaakt ook al protesteren m’n benen en voeten nu enorm als ik ga lopen.

Een solo stedentrip is zeker voor herhaling vatbaar. Ook al wil ik weer terug naar Barcelona (ik heb nog lang niet alles gezien wat ik wilde zien), de volgende keer dat ik vertrek ga ik naar Parijs. De Eiffeltoren, het Louvre, Champs Elysees… Ik kan niet wachten!